«صفیآباد»؛ جایی که درختان جنگلهای هیرکانی و کلماتِ کتاب با هم قد میکشند
در جغرافیایِ مه و کوهستانهایِ شرقِ گلستان، نقطهای وجود دارد که اکسیژنِ آن تنها از درختانِ هیرکانی تأمین نمیشود؛ اینجا «صفیآباد» است؛ روستایی که در آن، هر ورقِ کتاب، بخشی از ضربانِ قلبِ آبادی است و «دانایی»، پیشهای همردیفِ دامداری و کشاورزی. در این گوشه از ایران، کتاب دیگر روی قفسهها حبس نشده، بلکه به خیابانها آمده و در زندگی جانِ شیفته مردمانش، ریشه دوانده است.؛